her yiğidin harcı değildir.
Gitmenin raconları vardır. Giderken nereye gideceğini söylediğin an gitmiş değil, beklemiş, çağırmış olursun.
Sonra?
Gelmesini istediklerini beklemekle geçecek bir hayata demir atar, hayaller kurarsın.
Sabrın tükendiği yerde, dönersin.
Sonra?
Beklediklerinin seni aslında hiç beklemediğini, ölenle ölünmediği gibi gidenle gidilmediğini göreceksin. Ardından hayal kırıklığı yaşamının paramparça olmasına yetecek bir deprem gücünde olacak.
Gitmek, ölmektir. Mevcut yaşamı sonlandırıp yeni bi' hayata başlamaktır. Bazen ölüm, en büyük tedavidir. Ölüme çare olmasa da ölüm her şeyin çaresidir.
"İçim öldü, ben ölemedim" diyenlerin ikinci şansıdır gitmek. İçindeki ölü toprağını atmak, içindeki ölünün küllerini denize uçurmak için gerekli olan şey etçil martılara simit atmaktır. Nereye gittiğin ne zaman gittiğinden çok, dönüp dönmeyeceğindir önemli olan.
Ve unutma, hayat bi' dama gibidir; sen karşındakine her şeyi bitirdiğini düşündürdüğün hamleyi yaptığında, aslında her şey şimdi başlıyordur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder